Een atelier is geen bureau. Er staat één werkbank en die is van mij.
Ik ben Ilya Dierckens. Bij de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde bouwde ik websites en applicaties voor onderzoek, onderwijs en publiekswerking.
Dat werk ging zelden over iets nieuws bedenken. Het ging over een editie die online moest, een canon die bruikbaar moest worden in de klas, een databank die al twintig jaar meeging en nog een tijd mee moest. Wat ik daar leerde is dat de meeste vragen in de cultuursector geen designvragen zijn maar beheersvragen. Iemand moet de site kunnen invullen. Iemand moet de factuur kunnen verantwoorden. Iemand moet er over vijf jaar nog aan kunnen.
Cultuur Atelier is dezelfde manier van werken, nu op eigen naam. Geen accountmanager, geen doorverkocht werk. Je praat met wie het bouwt.
Uitgangspunten
Standaardtechniek en gewone Drupal-patronen. Geen constructies die alleen ik begrijp.
Verenigingen leven van subsidies en vrijwilligers. De maandprijs blijft laag en vast.
Bestaande content en data zijn meestal het waardevolste bezit. Die gaan mee, niet weg.